Korte verhalen – Groen Gras

Groen Gras

Verderop klonken sirenes, het geluid kwam steeds dichterbij. Tim zat op zijn knieën en staarde naar het bloedbad voor zich. Hij wilde schreeuwen, maar er kwam geen geluid uit zijn mond.

 

Twee uur eerder

Freek stond al te wachten bij de muziekkoepel in het verlaten park toen Tim aankwam.

‘Hey, sorry dat ik later ben,’ zei Tim en wenkte naar zijn fiets, ‘lekke band.’

‘Geen probleem man, ik ben alvast begonnen,’ zei Freek en gooide een blikje bier richting Tim.

Ondertussen werd Tim een paar keer gebeld door zijn vader, maar nam niet op.  Freek pakte een zakje wiet uit zijn jas en scheurde een sigaret open. Nog geen minuut later verscheen er een strak gedraaide joint.

‘Alsjeblieft, ik draai er nog eentje voor mezelf.’

‘Thanks,’ zei Tim en stak de joint aan. ‘Ben je klaar voor de eindexamens?’

Freek hoorde zijn vraag niet en maakte de joint af.

 

Tims vader had inmiddels nog vier keer gebeld, appjes gestuurd en zelfs voicemailberichten achtergelaten.  Tim wilde even geen realiteit op dit moment en besloot de berichten te negeren. Als hij dit niet had gedaan, had hij eerder de paniek in zijn vaders stem gehoord. De wanhoopskreten van zijn moeder op de achtergrond, terwijl zijn zusje in een plas bloed in de keuken lag.

‘Jezus man, mijn ouders laten straks nog het luchtalarm afgaan om me te bereiken,’ zei Tim.

‘Dat er een moordenaar rondloopt, wil nog niet zeggen dat hele dorp wordt omgebracht. Iedereen wordt helemaal panisch, mijn ouders wilden ook al niet dat ik wegging vanavond,’ zei Freek en lachte kort. ‘Wat denken ze nou, dat ik word vermoord?’

‘De slachtoffers zijn tot nu toe alleen maar jonge meisjes toch?’ vroeg Tim zich hardop af.

‘Tot nu toe ja,’ antwoordde Freek.

 

Twee felle koplampen verlichtte het park. Blauw met rode strepen werden zichtbaar en kort daarop stapte een oudere agent uit.

‘Fuck, nee hè.’ De stress was van Freek zijn gezicht af te lezen.

’Heren, zo te ruiken gebeurt er hier veel spannends.’

Nog voor de agent iets kon uitbrengen, bereikte Freek hem gehaast binnen drie grote stappen. Hij pakte zijn zakmes, dat hij al jaren als sleutelhanger gebruikte. Klapte het mes uit en stak het drie centimeter lange lemmet diep in de keel van de agent.

Freek draaide zijn hoofd naar Tim, glimlachte en zei: ‘Nu zijn het niet alleen jonge meisjes meer.’

Hij begon harder te lachen, trok het mes terug uit de hals van de agent en stak nog een keer.

‘Freek, wat the fuck doe je?’ was het enige wat Tim kon uitbrengen.

‘Hij zag ons, ik kon niet anders. Maar ik zeg eerlijk bij jouw zusje was toch wel een stuk lekkerder om te doen, Timmieboy.’

 

Op dat moment stapte een agente uit de passagierskant van de politiewagen, richtte haar dienstwapen op Freek en schoot. Zijn schedel knalde met zo’n enorme kracht uit elkaar dat de stukken hersens op Tim zijn jas terecht kwamen. De harde knal maakte hem in een klap nuchter en in een oogwenk zat Tim op zijn knieën, kokhalzend in het gras.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: